MEKKÎ, 6 ÂYET
GİRİŞ:
Kâfirûn Sûresi Mekke’de 18. sırada inmiştir. Sûre adını ilk Âyetinden almıştır. İlk Âyet قليا ايّهاالكافرون - kul ya eyyühe’l kâfirûn olmasına rağmen, bu cümle uzun olduğu için Sûreye kısaca Kâfirûn Sûresi denilmiştir. Ayrıca “İbâdet” ve “İhlâs Sûresi” olarak da isimlendirilmiştir.
Bu Sûre ile iman-küfür, hak-bâtıl arasındaki sınır belirlenmekte, bu sınırdan kesinlikle taviz verilmeyeceği ve bu sınırın ayırdığı iki alan arasında asla sentez yapılamayacağı ilân edilmektedir. Böylece müminler ile kâfirlerin, davet edenler ile davet edilenlerin, davete uyanlar ile uymayanların safları kesin bir ayırımla netleştirilmektedir. Çünkü dikkatli olunmadığı takdirde, doğru inanca bağlananların imanı ile cahiliye düzeninde kalanların sapkın düşünceleri arasında bir etkileşme olabilir. Müminlerin inancına zarar verebilecek böyle bir etkileşmenin meydana gelmemesi için iki inanç ve iki gurup arasında bir saflaşma şarttır. Bu nedenle cahiliye sisteminin insanları ile Müslümanların birbirlerinden kesin çizgilerle ayrılması zorunludur.
Kategorik olarak daha önceki Sûrelerde kendi hallerine [Allah'a] bırakılması ve kendilerinden nezaketle uzaklaşılması istenilenler, Mâûn Sûresinde “İşte odur!” ifadesi ile peygamberimize hedef gösterilmiş, bu Sûrede ise ilk kez kendilerine doğrudan Ey kâfirler diye seslenilmesi emredilmiştir. Yapılan ayırımın Sûredeki en sert beyanı ise Sizin dininiz sadece size, benim dinim de sadece banadır diyen son Âyeti olmuştur.
70 views
MEKKÎ, 7. ÂYET
GİRİŞ:
Mâûn Sûresi Mekke’de 17. sırada inmiştir. Sûrenin tamamının Medine’de indiğini iddia edenler olduğu gibi, 1–3. Âyetlerinin Mekke’de, 4–7. Âyetlerinin Medine’de indiğini iddia edenler de vardır. Ancak hem Sûrenin üslûp ve içeriği, hem de İzzet Derveze gibi araştırmacıların İbn-i Abbas ve İbn Zübeyr kaynaklı tespitleri, Sûrenin kesin olarak Mekkî olduğunu göstermektedir. Sûrenin yarısının Medine’de indiği iddiası ise, 4. Âyetin “takip” veya “sebep“ ف – fa ‘sı ile başlaması nedeniyle dikkate alınacak bir görüş değildir. Çünkü Sûredeki konu bütünlüğü, Âyetlerin birbirinden ayrılmasına engeldir. Sûrenin Mekkî olduğunu gösteren bir başka husus da, Sûrede özellikleri anlatılan insan gurubunun Medineli münafıklar olmayıp adı sanı belli olan bazı Mekkeli azgınlardan oluşmuş olmasıdır. Sûre sözel olarak Mekke müşriklerini teşhir etmekle birlikte, onların şahsında tüm dünyadaki ve tüm zamanlardaki müşrik ve din karşıtlarının ilkelerini ortaya dökmekte, onlara karşı alınması gereken tavırları belirlemektedir.
MEKKÎ, 8 ÂYET
GİRİŞ:
Tekâsür Sûresi Mekke’de 16. sırada inmiştir. Toplam sekiz Âyetten ibaret olmasına rağmen, bazı İslâm bilginlerinin de dediği gibi, Kur’ân’daki konuların yaklaşık altıda birini özet hâlinde içermektedir.
Tekâsür Sûresi, insanoğlunun nankörlüğünden, çıkarı uğruna yaptıklarından ve daha başka karakter özelliklerinden bahseden Adiyât Sûresinin devamı niteliğindedir. Adiyât ve Tekâsür Sûrelerinin arasında bulunanKevser Sûresi ise, peygamberimizin manevî yönden güçlendirilmesi için açılmış bir parantez niteliğindedir. Tekâsür Sûresinde, insanların dünyadaki maddî varlık ve servetlerini [mal, mülk, evlât, makam, mevki, şöhret] zevk ve eğlence amacıyla arttırmak için yaptıkları girişimlerin dünyayı cehenneme çevireceği açıklanmakta, bu yanlış tutumların ve verilen tüm nimetlerin hesabının insana mutlaka sorulacağı bildirilmektedir. Kevser Sûresi ile açılan parantezden sonra yeniden insanlığa hitabına devam eden evrensel mesaj, Tekâsür [çoğaltma yarışı] yüzünden insanın Allah’a kulluktan geri kalma tavrını kınamakta, bu tavrı gösterenlerin karşılaşacağı mutlak akıbeti haber vererek tüm insanlığı hesap günü için uyarmaktadır.
MEKKÎ, 3 ÂYET
GİRİŞ:
Kevser Sûresi Mekke’de 15. sırada inmiştir. Üç Âyetten oluşmasına ve Kur’ân’daki en kısa Sûre olmasına rağmen, işaret ettiği anlamlar bakımından zengin bir içeriğe sahiptir. Sûrenin iyi anlaşılabilmesi için Duhâ ve İnşirah Sûrelerinin de iyi anlaşılması gerekir. Çünkü Duhâ, İnşirah ve Kevser Sûreleri, müşriklerin kötü davranışlarına maruz kalan peygamberimizi teskin ve teselli etmek, o’nu destekleyip güçlendirmek için indirilmiş Sûrelerdir ve kendi aralarında bir bütünlük arz ederler. Bu Sûre de “ibare [sözcük]” anlamıyla “zata mahsus [kişiye özel]” olup “işaret” anlamıyla da peygamber Misyonu’nu üstlenenlerin nimetlere kavuşturulacağını, düşmanların faaliyetlerinin neticesiz kalacağını ve sonlarının olmayacağını, tebliğcilerin olumsuzluklara önem vermeden, Allah için gayret etmeleri gerektiğini ilân eder.
MEKKÎ, 11 ÂYET
GİRİŞ:
Adiyât Sûresi Mekke’de inmiştir. İniş sırasına göre 14. Sûredir. Adiyât Sûresinin doğru anlaşılabilmesi için öncelikle Sûreyi meydana getiren cümlelerin yapıları ve anlamları arasındaki uyum dikkate alınmalıdır. Sûrenin ilk sekiz Âyeti bir kasem cümlesi oluşturmuştur. 1–5. Âyetler bu cümlenin kasem [yemin] bölümünü, 6–8. Âyetler ise kasemin cevap bölümünü teşkil etmektedir. 9–11. Âyetlerde ise uyarılar yer almaktadır.
Bu yapı dikkate alınarak okunduğunda Sûrenin mesajı daha iyi anlaşılır:
Gözü dönmüş inançsız çıkarcıların haram-helal demeden, hesaba çekileceklerini düşünmeden nasıl mal edindikleri anlatılır. Ayrıca bu inançsızların Rabblerine karşı nankör oldukları vurgulanarak yaptıklarının Allah tarafından mahşer gününde yüzlerine vurulacağı ve cezalandırılacakları bildirilir.
“Kurban” sözcüğü, Arapça bir sözcük olup “yaklaşmak” anlamındadır. Dini terim olarak ise, Allah’ı razı etmek, ona yaklaşmak için yapılan her türlü ameli kapsamasına rağmen, maalesef yanlış olarak, “Allah’a yakınlık sağlamak amacıyla belli bir vakitte belirli cins ve nitelikteki hayvanı kesme” olarak tanımlanmış ve “bu amaçla kesilen hayvanaverilen ad” olarak kullanılır olmuştur.
TARİHÇESİ:
Tanrıya/ tanrılara insan/hayvan Kurban edilişinin geçmişi kesin olarak bilinmese de insanlık tarihi kadar eskidir diyebiliriz. Dinler Tarihi incelenirse tüm cahil, ilkel insanların tanrılarına yakınlaşma, onlara şükran duygularını ifade etme veya onların hışmından kurtulabilmek amacıyla Kurban ile ilgileri görülür. Antik yunan dininden tutun da Japon dini Şintoizme, eski Çin inançları ve Hinduizme kadar hepsinde kurban vardır. Ahdi Atik ve incil’de de israiloğullarının sunduğu Takdimelerden sıkça söz edilir.
Cahil insan, korktuğu şeylere, putlarına, totemlerine, ilahlarına hep kurban sunmuştur. Bu kurban kimi zaman, yetişkin insan olmuş, kimi zaman çocuk olmuş, kimi zaman da hayvan (deve, sığır, davar) olmuştur.
MEKKÎ, 3 ÂYET
GİRİŞ:
Asr Sûresi Mekke’de 13. sırada inmiştir. Sûre üç Âyetten oluşmasına rağmen Kur’ân’ın vermek istediği mesajın bir anlamda özetini içermektedir. Kişilerin ve toplumların her çağda mutlu olmalarını sağlayacak temel ilkeleri en özlü biçimde anlatan Asr Sûresi, deyim yerinde ise, kişisel ve toplumsal bunalımlardan kurtuluş reçetesi mahiyetindedir.
